• Wpisów:91
  • Średnio co: 19 dni
  • Ostatni wpis:2 lata temu, 14:18
  • Licznik odwiedzin:11 218 / 1758 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 
Włączcie piosenkę, skupcie się i spróbujcie poczuć, usłyszeć i odtworzyć miejsce w którym właśnie jestem.

Siedzę na balkonie i łapię ostatnie już dziś promyki słońca. Czuję je na policzkach ... na całym ciele. Moja kraciasta koszula powiewa na wietrze, który niesie ze sobą zapach ciemniejących w ognisku kiełbasek- eh...te niezapomniane chwile powracające z każdym kolejnym zaciągnięciem się. Wpatrując się głębiej w ekran widzę nad wyraz szczęśliwe dziś odbicie siebie - pozornie idealne. Gdy zamykam oczy słyszę śpiew ptaków,szum rzeki - wracają wspomnienia wakacji<3 zagłuszają ja nieco dźwięki muzyki dochodzące z mojego tel i natłok myśli nachodzących jedna na drugą. Promyk wydostający się właśnie zza drewnianej barierki mimowolnie zmusza moje źrenice do zwężenia zakresu widzenia. Teraz nawet stary koc na którym leżę wydaje się znośny i współgra z otaczającą mnie zielenią. Chyba pora zejść już na ziemie
  • awatar Nannis.blogg: zapraszam na mojego nowego bloga o dietach i zdrowym trybie życia, blog dopiero zaczęłam od wczoraj mam nadzieje że wbijesz i może coś skomentujesz:))
  • awatar wszystko moze sie zdarzyc: wczułam się.super napisane :) chciałabym się teraz tam znaleźć
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (2) ›
 

 


A kiedy już Cię prawie znam
I łapie Cię za rękę by imię Twoje zgadnąć
Potykam się na sznurowadle
 

 


Unieś się w przestworza, leć, chłoń powietrze każdym kawałkiem ciała, upadnij, zamknij w sobie, odnajdź klucz do szczęścia, z podniesioną głową triumfuj zwycięstwo- teraz zobacz jaki jesteś silny!!
 

 



właśnie tym masz być - podporą dla duszy, radością w smutku, światełkiem w tunelu, skarpetką która ogrzewa moją stopę, sensem w bezsensie, a przede wszystkim przyjacielem, bo przecież tak się wszystko zaczyna...
 

 

bo jesteś jak czas- ulotny
bo jesteś jak ziarenko piasku- taki mały
bo jesteś jak życie- jedyny w swoim rodzaju
bo Ty człowieku jesteś taki głupi...
 

 
Przyjaciel to NIE osoba która ma identyczne poczucie humoru, rozumie Twoje problemy, dzieli się z Tobą ostatnią kromką gdy jesteś głodny, zgadza na wszystkie szalone rzeczy mimo że nie mają sensu, przyjaciel to NIE osoba która posiada te same trampki firmy szmatex ... prawdziwych przyjaciół rozpoznaje się po tych samych sznurówkach u trampek <3
  • awatar Nelcia maluje :): super, zapraszam do mnie! myślę, że spodobają Ci się moje ręcznie malowane torby ; ) miło mi będzie, jeśli dodasz mnie do obserwowanych
  • awatar Wychowana Na Klasyce.: Dokładnie ;> Wbijaj do mnie;3
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (2) ›
 

 
I wszystkie drogi, które cię prowadzą, są kręte
I wszystkie światła, które oświetlają drogę, oślepiają
Jest wiele rzeczy, które chciałbym Ci powiedzieć
Ale nie wiem jak.
 

 
*Kochasz mnie?
- Nie....
* A kochałeś??
- Tak...
*Wiesz że mi bardzo na Tobie... a zresztą to już nie ważne
- Wiesz że ja mówię wszystko na opak... zależy.
*Co??
-Właśnie to chciałaś powiedzieć.
*Nie, właśnie to chciałam usłyszeć !

 

 
Pustka mnie przeraża, tak jak cisza i samotność. Ale jeśli nie mam innych opcji , to co mi zostało? Szukać na siłę przyjaciół, udowadniać sobie że jestem wspaniała, żyć złudzeniami ?? Na pewno wiem jedno... nigdy, ale to NIGDY nie poddawać się! Pokazać, że prawdziwa wartość człowieka to o wiele więcej niż grupka niby prawdziwych przyjaciół czy niespełnione marzenia małej przed kilku laty dziewczynki...
 

 
-Chcesz ?
*Yhhm...
-Bierz...
*A czemu ty nie weźmiesz?
-Brałam nieraz...
*I co??
-I wylądowałam tu gdzie teraz.
*Tu?...
-Tak dokładnie tu, na stercie dziadostwa,bez niczego i nikogo,
*Wydajesz się samowystarczalna
-Wydaje się... tak naprawdę już na samym początku zgubiłam to co najcenniejsze... samą siebie ...
 

 
Gdy życie stawia przed Tobą kilka dróg i nie wiesz która z nich jest furtką do szczęścia, stań i nie ruszaj się z miejsca. To jedyne wyjście, by nie zgubić się pośród własnych niepewności. Bo lepiej stać i patrzeć na wszystkie drogi wiedząc że nie osiągnie się zamierzonego celu ale i nie doświadczy poniżenia, niż kroczyć niewłaściwą z nich myśląc, a raczej łudząc, że spełnia się własne marzenia...

 

 
Bo prawdziwość to coś co cenię w ludziach najbardziej. Niech chodzi o bycie sobą czy kimś innym ale zdanie sobie sprawy jaką cząstką całego świata jestem. Gdy stajemy się autentyczni tym samym odnajdujemy to czego szukamy ... znajdujemy tego właściwego i niepowtarzalnego siebie. Wtedy cenimy swoje zalety mimo iż dla niektórych to wady, żyjemy dla siebie nie dla innych. Proszę Was, bądźcie prawdziwi... bądźmy prawdziwi...
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (2) ›
 

 
Chcieć, to darzyć do czegoś za wszelką cenę... więc dlaczego się poddajesz? Mówisz, że chcesz ze mną być, ale to tylko puste słowa nie mające pokrycia. Są jak szansa na wygranie miliona w totka- znikome. A czy zastanawiałeś się kiedyś, że może czuje to samo ale chce sprawdzić ile jesteś w stanie poświęcić dla mnie? Czy ... jeśli się kogoś kocha... rezygnuje się po jednej odmowie?
 

 
Porządek mnie przytłacza... ta pustka wokół tego co zaledwie kilka chwil temu było pełne dziadostwa, ale takiego, które wyznaczało mój świat wykreowany nieświadomie lecz własnoręcznie. To pustka po tym co na każdym zrobionym kroku przypominało czyje to terytorium, przypominało wspomnienia zawarte w każdym przedmiocie wciśniętym w najmniejszą wolną przestrzeń "małego królestwa" wyrośniętej już nieco księżniczki. Teraz brak bałaganu, brak urywek przeszłości, brak chęci do życia ...

Dlaczego zmuszają nas do pozbycia się czegoś w czym się w zupełności odnajdujemy i co sami stworzyliśmy? Dlaczego są przyczyną porażającej pustki? Szkoda żałować, ale czego...?
  • awatar talia♥: cudny blog ;* wpadnij do mnie♡
  • awatar megiii: bo żałować i nie mieć pojęcia czego tak właściwie się żałuje to okropne uczucie...
  • awatar #młodaaa !: właśnie czego ?
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (5) ›
 

 

?

Jak dużo trzeba zrobić, byśmy zrozumieli jak mało trzeba było zrobić? Nie wiem i chyba nigdy się nie dowiem...


 

 
Ktoś jest dla nas wart więcej niż myślimy...i czujemy to za każdym razem gdy go spotykamy, słyszymy, przytulamy, dotykamy jego dłoni, patrzymy w jego oczy, ale i tak wiemy ze nawet najmniejsza cześć tego co miało miejsce nie zaistnieje w przyszłości. Kochamy ale nie umiemy wydobyć na zewnątrz swojego uczucia. Zostaje ono pogrzebane zanim jeszcze zacznie się rozwijać...
 

 
Jakim prawem ludzie nas krytykują za coś co jest naturalne dla naszego wieku czy stanu w którym się znajdujemy? Dlaczego krytykują a nie próbują zapobiec dziurze w całym?... bo ludzie są leniwi i nie dość zdolni brać na siebie odpowiedzialności która może pociągnąć za sobą przyszłościowe skutki...